Daysleeper

Passenger Seat

2011-04-04T05:16:00.003+03:00

Emin değilim ama öyle olduğuna inanmak istiyorum.
Emin değilim ama bu sefer bindiğim son araba olmasını istiyorum.
Emin değilim ama yolun sonunda ikimizinde mutlu olmasını istiyorum.

Bunlara benzer emin olmadığım ama sonucunun iyi/güzel olmasını istediğim bir yığın şey var.

Fakat emin olduğum tek birşey var:

Şu an ikimizde mutluyuz ve birbirimizi seviyoruz.

Kızılım'a..

O

2010-06-22T05:47:00.006+03:00

O'nun hakkında yazabilecek yığınla şeyim olmasına rağmen bir o kadar da yok aslında. O kadar saf ve temiz ki sadece iki kelime O'nun hakkında hissettiklerimi anlatmaya yeter. Fakat bu seferde O'na verdiğim önemi gösteremiyecekmişim gibi geliyor.

Esasında bu kadar karmaşıkta değil ben O'nu seviyorum.
O da beni.
Mutluyum, mutlu ve mutluyuz.

Evet biliyorum belki çok çabuk kaptırdım kendimi ama yapacak bir şeyim yok böyle hissediyorum. Ve böyle hissetmek belki de ilk defa beni korkutmuyor. Uzun zamandan sonra belki de ilk defa bu kadar içten ve huzurlu bir şekilde gülebiliyorum.

Hakkında daha fazla şey yazmak istiyorum ama bir o kadar da istemiyorum...

Catch Without Arms

2010-06-03T07:22:00.002+03:00

TTS'e yazmış olmama rağmen bir eksiklik hissi içimi bırakmamaya devam ediyor. "olmadı o kadar kısa yazmak", "o şarkı bu kadar basit özetlenemez" diyor içimdeki bu garip his. Böyle bir şarkı dinlemeyeli bayaa uzun zaman olmuş demek ki anlaşılan. Belki de şarkıda bahsedilen, daha çok hissedilen desem daha iyi olacak. O eziklik ve çaresizlik durumu, bunca zamandır içime oturmuş ne kadar "o" kişi olamama sıkıntısı varsa hepsini o kadar güzel dile getiriyor ki yazdıklarım bir türlü beni tatmin etmiyor tam anlamıyla.

Büyük bir ihtimalle bu yazıda tam anlamıyla istediğimi veremiyecek ama yazmak istiyorum. Anlamsızca geçmişimle ilgili şeyler yazmak, saçmalamak, sövmek, hatta bunları her yere yazıp rezil olmak istiyorum. En çok koyanı da etrafımda "o" kişiye ait insanları görmek belki, salak saçma bir şekilde "Niye ben değil de onlar?" diye triplere giriyorum. Anlam veremiyorum kendime. Geçmişe dönüp baktığımda "Nerde yanlışım var?" diye kendime soruyorum ve her defasında bir cevap bulamamak beni deli ediyor.

Belki yapımda yok, belki böyle bir şeye hiç sahip olamıyacam hep böyle mal mal çocuk triplerine girip ağlamaya devam edicem. Bilmiyorum ne yapıcam, ne edicem. Hele ki bu sıralar mutlu olmama rağmen böyle bir ruh haline girmiş olmam bile bir saçma durum. Fakat buna rağmen bir yenilgi daha kaldırır mı bu bünye cidden bilmiyorum. Şimdi bunları dememe rağmen nasırlaşmış duygularımdan dolayı da "gene siklemiyeceksin arhan" diyorum kendi kendime.

Saçmalıdığımın süper bir şekilde farkındayım ama metafor kullanmadan, bazı şeyleri gizlemeden yazmak, içimden atmak istiyorum her ne kadar bir anlam ifade etmeselerde okuyacak kişilere.

Neyse artık... diyeceğim son bir şey var sonrada o güzel sözleri buraya kopyalayıp bu yazıyı noktalayacağım. Beni bu hale getirmiş olan, yayında ve yapımda emeği geçenlere sonsuz "teşekkürlerimi" sunarım.

"I'm not your star
I'm not that beam of light
Here to save your life
Oh no"

Ello!

2010-06-01T21:42:00.002+03:00

Esasında burayı tambılır'a taşıyacaktım ama yapamadım. Buranın o bana özel, bana ait hissiyatını tambılır da yakalayamadım bir türlü yazık bana. Neyse efendim tekrar bir bloguma uğrayayım dedim hem azıcık dertleşme hemde neler oluyor neler bitiyor hakkında updateler dökeyim dedim.

Bu yazıyı yazdığım sıralarda ki gündem konumu sevgili finallerim oluşturuyor hatta bugün bir adet finalim bulunmakta. Neler olacağını görecez bakalım hayırlısı diyelim.

Bunun üstüne tumblr vesilesiyle devam eden Mr. Ehm'in şarkılara dokunma bloguna kafama estikçe, daha doğrusu hakkında bir şeyler yazılmaya değecek bir şarkı varsa onun hakkında ufak ufak yazılar karalıyoruz. Merak ederseniz şurayı bir tıklatın. "Bende yazmak istiyorum!" derseniz Mr. Ehm'in bloguna sağ taraftan ulaşıp bir iletişime geçiniz derim.

Finalleri saydık, tumblr'ı saydık geriye de esasında pek bir şey kalmadı esasında, hayat akmaya devam ediyor bende bu akıntıda sürüklenmeye..

Mutluyken mutsuz olabilme durumu

2010-02-05T03:49:00.002+02:00

Her yazıya başlamadan mutlaka bi tıkanma yaşarım: "Bu seferkine nasıl bir giriş yazsam" "nasıl bir gelişme içersin" "nasıl bağlasam" vs şeklinde. Şimdide bu dertten muzdaribim ama büyük bir ihtimale saçmalama şeklinde devam edicek.

Hoş esasında yazarak anlatmak istediklerimi başlk gayet bir şekilde özetliyor ama bunları dahada açma isteği duyuyorum. Bir yere bunları kusup rahatlama isteği içinde bulunuyorum.

Şu an yeni bir şoför tarafında görüşme içersindeyim yolun belli olmayan bir kısmını yolcu koltuğunda geçirmek için. Fakat biraz garip oluyor çünkü hiç tanımadığım bir şoförle tanışmayalı hatta uzun süre bir süre yoldan geçen bir araba olmadığı için afallamışım haldeyim az. Farkında olmadan o kadar yalnız kalmışım ki şimdi garip geliyor bazı şeyler ama yavaş yavaş alışmam lazım buna, çünkü yürümekten yoruldum hele bu uçsuz bucaksız yol söz konusu olunca insan ister istemez yanında en azından konuşabileceği birisini arıyor..

Görüşmenin iyi geçip bir anlaşma sağlanacağından ne kadar umutlu olsamda, her iyi şeyin içinde bir gram kötülük vardır mantığından dolayı bu umutlu ruh halimin içersindeki umutsuzluk can sıkıyor ara ara..

Neyse artık olumlu düşünüp karara bakıcam artık şu an boşu boşuna kendimi hırpalamaya gerek yok..

Ulan benim bi blog'um vardı be?

2010-02-03T00:32:00.002+02:00

Forever meh modundan gezmekten sevgili meh.'imi unutmuşum yahu çok ayıp etmişim. Her ne kadar da bu yazıyı ben kimilerinin gözüne sokmadıktan sonra ilk ve tek okuyucu ben olacam ama neyse elbet birilerinin gözüne sokucam o kesin.

Ben en son girdimi girdim gireli çok şey oldu lan hayatımda, for example sosyolojiden çaktım. Böyle kocaman bi F var başarı durumunda. Bu da yetmezmiş gibi sevgili yeni yönetmeliğimiz sağolsun yaz okulu zorunluluğu gibi saçma salak bir şeyden bahsediyor. En kısa zamanda okula gidip şu işleri bir açıklığa kavuştursamda bahar yarıyılına bi oh çekerek geçsem çok şukela olacak.

Netame

2009-10-27T15:17:00.002+02:00

Yazıya nasıl başlıyacağımı bilmemem sebebiyle oluruna bırakıyorum gene çoğu şeyde yaptığım gibi. Çünkü bu kafa başka türlü çalışamıyor, rahat edemiyor.

Netame'nin dün gece hayatıma girmesi sonucu şunu anlamış bulunmaktayım; Yazılanın görüntüsü üstüne bir de müziği olunca illede animasyon olmasına gerek kalmıyormuş. Gayet bir güzel şekilde o dünyanın içinde hissedebiliyormuşum okuyarakta. Yazdıklarımdan anlaşılabileceği üzere Netame müzikli bir grafik kitap. "Ne anlatıyor pekin?" derseniz şuraya bişey yazmam benim için pek doğru olmayacaktır sandımca çünkü kitabın bana anlattıkları değişikti ama şöyle bir durum var ki eğer uzun zamandır bir kitap okurken kendinizi, o kitabın dünyasına giremiyosanı şiddetle tavsiye ederim. Okurken kitabın içindeydim çünkü.

Neyse canım bu kadar merak uyandırmak yeter sandımca :)

Unutmadan en çok hoşuma giden şeylerden biri de ana karakterin söylediği o güzel söz:

"All I can say is All I can do"

Öylesine vol 2

2009-10-27T08:06:00.005+02:00

"There it goes, There it goes
Only I hear its voice
Through the wind beneath the stones
Once it came, Now it goes
No repend, No remorse
It's a fact not a choice

There it goes.. There it goes.."

Sevgili Sabah Aşkım 19B'm

2009-10-16T10:01:00.003+03:00

İlişkimizin başlangıcı taaa güzelim okuluma kayıt yaptırırken belliydi sevgilim. Yeri geldi çok iyi davrandın bana yeri geldi gerçekten ırzıma geçtin orta kapınla.. Sana bir kaç şey diyeceğim lütfen kendine yeni giysiler al. Kaçınca çağda yaşıyoruz sen anca iç çamaşırlarını değiştirmesini biliyosun bir az çeki düzen plx yahu..

Bir de bak öyle her önüne geleni içine alma azıcık kevgirlik yap azıcık seçiçi ol be gülüm. Bak göreceksinki şu dediklerimi az dikkate alsan daha güzel bir ilişkimiz olacak benimde sabah ırzıma geçilmemiş olacak.

Seninde bildiğini biliyorum 4 sene boyunca sana mahkumum ama bu mahkumiyeti azıcık daha güzel kıl be canım.

Daysleeper

2009-10-16T00:56:00.002+03:00

Receiving department, 3 a.m.
Staff cuts have socked up the overage
Directives are posted
No callbacks, complaints
Everywhere is calm

Hong Kong is present
Taipei awakes
All talk of circadian rhythm

I see today with a newsprint fray
My night is colored headache grey
Daysleeper, daysleeper, daysleeper

The bull and the bear are marking
Their territories
They're leading the blind with
Their international glories

I'm the screen, the blinding light
I'm the screen, I work at night

I see today with a newsprint fray
My night is colored headache grey
Don't wake me with so much
Daysleeper

I cried the other night
I can't even say why
Fluorescent flat caffeine lights
Its furious balancing

I'm the screen, the blinding light
I'm the screen, I work at night

I see today with a newsprint fray
My night is colored headache grey
Don't wake me with so much.
The ocean machine is set to 9
I'll squeeze into heaven and valentine
My bed is pulling me,
Gravity
Daysleeper, daysleeper
Daysleeper, daysleeper, daysleeper

Not: Madem bir değişikliğe gittim sebebini de belirtiyim dedim ahanda tüm sebep bu...

Sabah Sabah İlham Gelmesi Durumu

2009-10-12T10:26:00.003+03:00

O kadar bölük pörçük bir yazı olacakki bu arkadaş, "nerden nereye atladı lan adam" demeden önce uyarımı yapıyorum ben.

Efendim önceliklle kaç zamandır discografisini indirmek istediğim sevgili R.E.M. grubunun etrafta ne kadar şarkısını görürsem çekiyorum. Uzun bir süre ardından beni her zaman farklı bir moda sokan Daysleeper şarkısını ise tekrar dinlemek çok şukela ötesi bir durum. (Çok meraklanırsanız isteyin gönderirim)

Hazır R.E.M. demişken, bilmeyenler için bu grubu şöyle hatırlatabilirim; Losing My Religion diye böyle über bir şarkıları vardır bu grubun. Adı tanıdık gelmese bile mutlaka dinlemişsinizdir. Bunun üstüne R.E.M. adının geldiği yer ise REM sleep olarak tabir edilen durumun ta kendisidir. REM sleep ise uykudayken kasların gevşemesi sonucu gözler kapalıyken çok hızlı hareket etmeye başlar. Hatta bir rivayete göre rüyalarımızı bu uyku evresinde görürmüşüz.

R.E.M.'i bi kenara bırakıcak olursak bugün okulun 2. haftası başladı ama ben şu an uygarlık tarihi dersinde olmam gerekirken blog'a girdi giriyorum. Neden mi? sebebi çok basit 09:10'indeki 19B seferi saat 09:40'a kadar gelmeyince ve bunun üstüne paramı almayı unutunca mütamadiyen eve geri dönmek durumunda kaldım. Sonuçta cebim boş olarak geç gitmektense cebim dolu olarak geç gitmeyi tercih ederim arkadaşım. Saat 12 dolaylarında beni bekleyen sevgili dersimde Sosyaliji dersi. Geçen hafta hocanın gelmemesi durumu yüzünden ders yapmamış olmaktayız. Umarım bugünde tanışma faslıan ders kaynarda muhabbet döner ortamda.

Ha bu arada ortam demişken sevgili bölümüm 10 kişiden oluşuyo genel GSF fakültelerinin aksine garip bir şekilde erkek oranı fazla ama en güzeli ise herkes kafa hatta ve hatta sınıfta magic oynayan arkadaş var geçen gün bir el attık hatta.

Yazacak başka bişey gelmiyor valla artık çok bile yazdım hatta uzun süre sonra 10dk sonra zaten çıkıyorum. Haydin eyvallah.

Öylesine Vol. 1

2009-09-28T02:08:00.002+03:00

"Bak inançlı beynin beyinsiz kafatasısı
Bir zamanlar ateş püskürürmüş.."

"Yani sen elmayı seviyorsun diye
elmanın da seni sevmesi şart mı?"

"Bomboş... Bomboş..."

"Varken rüyaydın uykumda,
Yokken kabus mu oldun?"

Gelir daha devamı anacım.

Lan o değilde

2009-09-05T22:42:00.003+03:00

Hakkatten o değilde bişey fark ettim ben, artık bende üniversiteliler kervanına katılmış olan bir hayvan oldum ben anne! Tamam iyi güzel oldum da iyi mi oldu kötü mü oldu cidden anlam verememiş haldeyim. En azından o kafamdaki "Üniversiteli" insan konumunu bi türlü kabullenemedim hala. Hoş okul başlayınca ödevler dizilince ve üstüne vizeler finaller derken çok güzel farkına varıcamda orası ayrı bi konu.

Ha birde şu var zaten bölümüm gereği hafif relax olucam hatta çoğu kişiye göre belki fazla relax olucam da yok öyle bir dünya arkadaşım. Kasıla kasıla animasyon yapıcam çizgi film yapıcam peheeyyt.

Eh be Arhan efendi bugünleride gördün ya ölsemde gam yemem herhalde artık.

I Accept Crime

2009-08-08T00:37:00.002+03:00

I feel no guilt
I wont repent
Day to day
I accept crime
That's for me to confess

bkz: seni sevmek suçsa, evet kabul ediyorum suçluyum.

death cab..

2009-08-04T02:16:00.001+03:00

When you feel embarrassed then I'll be your pride
When you need directions then I'll be the guide
For all time.
For all time.

Hayaller kurardım ben ihtimaller denizinde

2009-08-01T04:18:00.003+03:00

Önemli Uyarı!

Yazıyı okurken şu şarkıyı mutlaka dinleyin:

Kendimi bildim bileli hep hayal kurmuşumdur. Sırf bu sebepten dolayı kolay kolay bişeye odaklanamam ve sırf bu sebepten süper bir dikkat dağınıklığım vardı. Ha ama şimdi hayal kurmuşumdur diyorumda öyle çok uçuk hayallerim yoktu alt tarafı lightsaber'ım olduğunu hayal ederdim genelde daha çok :P Şaka bi yana cidden öyle uçuk şeyler düşünmezdim. Basit ve sıradan şeyleri düşünürdüm şu şöyle olsa nasıl olurdu bu böyle olsa nasıl olurdu. İhtimaller üzerinde gezinip dururdum. Hele birazcık daha büyünce ihtimallerin sayısı arttıkça daha fazla hayal kurmaya başladım, ama git gide şunu anladım ki hiç bişey hayal ettimiz gibi olmuyormuş.

İşte tam bu noktada da yavaş yavaş büyümeye başladım. Çok güzel bir büyüme evresi değildi bu çünkü beni mutlu eden hayallerin gerçekleşmediğini görünce üzülüyodum. Hem bu kurulan hayallerin o anki yaşla alakası vardı hem de gerçekleşmiyolardı. Fakat bir kaç olay olduki esasında bu kurulan hayallerim için azimle sıçarsam taşı delebileceğimi gördüm çoğu defa. İsteyince olduğunu anladım ama arada öyle zamanlar olduki istersem tüm benliğimle sıçıyım gerçekleşmeyen hayallerin olduğunu da gördüm. Tam bu sıralarda da kendimi genel akışa bırakmayı tercih ettim. Kurduğum hayalleri bu genel akış üzerine kurmaya başlamıştım. Ve enteresandır ki işte bu sefer işe yaramıştı bu durum hayal ettiklerim birazcık daha kolay gerçekleşmeye başladı ama gene olmuyosa olmuyo durumu genel akışa hakimdi.

Şu anda da aynen böyle bir durumdayım galiba olayları cidden akışına bırakmalıyım artık. Birazcık daha gerçekçi bakmak zorundayım olaylara. Bu benim için ne kadar zor olsada yapmak zorundayım. Aklımdayken şunu da paylaşıyım sizinle bir insan sizin istediğiniz yada istek değilde hayal ettiğiniz ihtimaller dahilinde hareket etmiyosa onu üzmemeye çalışın. Evet bunu yapmak sizin için çok zor olsada bunu yapın belki o an için üzülüceksiniz, belki ufak bir yara açılacak bir yerinizde ama unutmayın ki buraya kadar büyüklü küçüklü yaralar alarak geldik(yara almayanlarda yok değil ama o ayrı bi konu). Ve o geçmişti kapanan o büyüklü küçüklü kapanan yaralar gibi bu da kapanıcaktır. Ha elbet izi kalır ama yapacak bişey yok artık büyüdük ve bazı şeyleri kabullenmeyi öğrenmeliyiz. Tabi gene "ben istemiyorum arkadaşım böyle bişey" diyip siktiri de çekebilirsiniz hayat sizin.

Neyse artık uzun lafın kısası bu kadar uzun şeyi tek bir cümlede özetlemek gerekirse:

Hayat kimse için mükemmel değil herkesin planları, hayalleri kurdukları gibi sonuçlanmıyor, bu yüzden devam etmeyi ve bırak geçmiş olsun demeyi bilmek gerekiyor ne kadar canınız yansada...

PS: Başlıkta bir yüksek sadakat şarkısında çalıntı vardır ama yazı hazırlanırken tamamen A.C. Newman - Prophets dinlenmiştir bilginize arz ederiz.

Tonight The Monkey Dies...

2009-07-28T04:44:00.002+03:00

Günüm eski günlerim gibi başladı. Haylaz ve tembel bir şekilde günün yarısında uyandım hoş h.sonundan beri böyle bu durum hastalığında verdiği etkiyle. Annem eve geldiğinde tabi beni boş boş oturuyo görünce klasik darlamalarına geçti "İstemiyo musun sen Grafik Tasarım okumak" bla bla. İstiyorum desem bile bazen kendimden emin olamıyorum. Bilmiyorum. Koca bir boşluğun içindeymişim gibi hissediyorum. Yapayalnız yanımda hiç kimse yok etraf kapkara sadece kendi benliğimi hissedebiliyorum. Esasında bir yandan bu duruma alışmak en iyisi diye de düşünüyorum arada, sonuçta her yaşayan şey yalnız doğar ve yalnız ölür. Sadece doğum ve ölüm arasındaki zaman diliminde yanınızda olanlar vardır. Hayal meyal hatırladığım bir hikaye var bununla ilgili:

Ufak bir çocuğun babası ona yeni doğmuş bir köpek yavrusu alır. Çocuk köpeği gördüğü ilk an aralarında güzel bir bağ kurulur. Birlikte eğlenirler, birlikte üzülürler ve birlikte büyürler. Fakat köpeklerin yaşamı bizim kadar uzun olmadığından köpek iyice yaşlanmıştır. Öleceğini fark ettiğinde ise sundurmanın altına girer ve ölümünü bekler yalnız başına...

Sonuçta her şey yalnız başına ölür...

Şu an garip bir şekilde dibe vurmuş haldeyim. Sebepsiz yere mi? Tabi ki hayır ama sebepleri herkes için geçerli sayılmıyo dokunan gene bana dokunuyo :) Daha önceki yazılarımdan birinde değinmiştim galiba "Herkesin sorunu kendine göre büyüktür" demişti bir arkadaşım ve önemli olanda işte bu olguya ya da duruma göre davranmak. Biraz daha iyi ifade etmem gerekirse şu an kafamı kurcalıyan sorunlar çoğu kişiye göre önemsiz ya da saçma gelebilir hatta "Ne yani bu sorun mu şimdi?" diyen bile çıkabilir ama üzgünüm bunlar benim canımı sıkan şeyler ve ben senin ya da sizin hayatınızı yaşamıyorum kendi hayatımı yaşıyorum. Bunlar canımı sıkıyosa da evet bunlar benim için sorunlar. Ve evet şu an dibe vurmamı sağlıyolarsada evet bunlar benim için büyük sorunlar.

Çok daldan dala atlamak olucak ama bir kaç ay önce bişey karalamıştım ve yayınlamak istememiştim. Başı sonu yok. Sadece öylesine bir kaç cümleden oluşan kısa bir şey buraya uyacağını düşünüyorum kendisinin.

Bazen sadece hayatın akışını izleriz. Arkadaşlarımızın, çevredeki insanların ya da bi yolculuk sırasında yanımızda oturanın ne yaptığını izleriz. Sadece izleriz. Benden başka kişiler hayatına nasıl devam ediyo veya görüp hoşlandığımız kişiyle ilgili hayaller kurarız. Peki neden? Çünkü hayatın bunaltıcığından kurtulmak için izleriz. Bizden daha kötülerini gördükçe kendi halimize bakıp şükrederiz, bizden iyisini gördüğümüzde hırs yaparız, güzel/yakışıklı birisini gördükçe mutlu olma hayalleri kurarız. Hepsinin tek sebebi boktan ve bunaltıcı hayatın omuzlarımıza yüklediği yükü azaltmak için.

Pek olmadı gibi ama neyse artık bu gecelik bu kadar.

Sonuçta

Tonight the monkey dies...

PS: Bu kadar şeyi yazmama yardım eden güzel şarkı Low'un Monkey'sidir. Şarkının anlattığı hikaye benimkinden biraz farklı ama olsun gerekli yazma gazını sağladığı için burdan teşekkürlerimi sunarım kendilerine.

Oh my my
Little white lies
I swear I'm gonna make it right
This time
It's not the radio
Turn it way down low
Telling me things I do not know I know

Tonight you will be mine
Tonight the monkey dies
Tonight you will be mine
Tonight the monkey dies

Now who's to blame
You used to be the same
Now you won't let me speak your name
What a shame
It's a suicide
Shut up and drive
We're never going to make the light
but it's all right

Tonight you will be mine
Tonight the monkey dies
Tonight you will be mine
Tonight the monkey dies

Alınacaklar Listesi

2009-07-20T15:46:00.004+03:00

Lynx İnsanı yaparda ben yapamazmıyım diye gaza gelirim bende :D

-Micro SD kart okuyucusu
-EZ Flash 3 in 1
-Guitar Grip
-YEŞİL! DS Housing shell
-2. bir wii mote seti
-SCRIBBLENAUTS ULAN!

Control

2009-07-19T01:28:00.000+03:00

This burden's not a heavy one
But I assure you, it's present
This burden's not a heavy one
But I assure you

You say that you're in control
You say that you are
I can't think of a time
When you looked less alive
You said: Wait until light, my dear
Just wait until light
One more day will go by
Maybe today you should try
Look past the mirror and find
Look past the mirror
That there's something inside
Something more to your life
My words won't heal you now
My words won't heal
It is you who decides
It is you who decides

This burden's not a heavy one
But I assure you, it's present
This burden's not a heavy one
I assure you

Believe that you are just fine
Believe that you are
You'll feel so alive
You'll feel so alive
Be what you are now (be what you are)
Be what you are
Do not keep it inside
That hate will not subside
Be what you are now (be what you are)
Be what you are
Do not keep it inside
That hate will not subside

It's you, decide
It's you, decide

So alive
So alive

This burden's not a heavy one
But I assure, I assure you
This burden's not a heavy one
Not a heavy one
Not a heavy one

Bleed and Blister

2009-07-18T00:47:00.001+03:00

"and you, oh, smile and wonder
and you, oh, bleed and blister
you won't know, won't know
you won't know, won't know
and you go on a lifetime
and you go on a lifetime
you won't know for a lifetime
you won't know for a lifetime
you won't know

Now I'm strong I'm where I wanna be
and I wanna try
they'll try, they'll fail, they'll wanna see
how they'll never be

wait, but I wanna try
wait, wait, I no longer wanna die"

Demiş Moneen...

Şarkının tamamını yazıyım esasında da tam olsun bari:

You said you'll dream, you wanna be
you still can't bring yourself to try
you want to die
and you want more of these things still left unsaid
all these people you once heard
while they watch you, they're hunting you

go on kid, don't let them stop you
the door's still locked but I'm here listening

you said you'll dream you wanna be
and you won't try
you try you'll fail you'll wanna see
how you'll never be

wait, but you won't try
wait, but you won't die

I can't take this any further
you got some suggestions? I'm listening
is this speaking loud?, we must whisper they might hear
we'll just rip off all their ears
and stab their eyes out, while their not watching

go on kid, don't let them stop you (don't let them stop you)
we'll bust this door down then they'll listen

I'm weak. I'm not where I want to be
and I won't try
I tried I failed I wanna see
how I'll never be

wait, but I won't try
wait, but I won't die

and you, oh, smile and wonder
and you, oh, bleed and blister
you won't know, won't know
you won't know, won't know
and you go on a lifetime
and you go on a lifetime
you won't know for a lifetime
you won't know for a lifetime
you won't know

Now I'm strong I'm where I wanna be
and I wanna try
they'll try, they'll fail, they'll wanna see
how they'll never be

wait, but I wanna try
wait, wait, I no longer wanna die

Bir kaç kelime de eklemek istediğim var. Bu şarkı ne zaman kendimi dibe çökmüş bulsam ilk başındaki sözlerle üzüntümü yada çaresizliğime eşlik eder bardağın boş tarafını gördüğümü anlatır. Sonra "lan saçmalama denemelisin" dediği kısımlarda ufaktan kendime getirir beni "bu bardak tamam boş ama bak yarısı da dolu kendine gel lan" der. En son kısımda ise "dolu tarafını görüyosun işte kalk arkandayım senin" der. En sonunda bende evet ayağa kalktım ve bu kadar çaresiz kalmayacam derim...

Saçmalamalar

2009-07-16T19:58:00.000+03:00

Bu sene heralde hayatım bakımından geçirdiğim en cenabet yıl oldu. Gerek benim yaptığım salaklıklar gereksede kaderin küçük küçük cilveleriyle doluydu bu sene. Biliyorum senenin bitmesine daha 4.5 ay var ama nedense içimdekiler iyice birikmeye başladı ve hani artık dahada birikip sevdiğim insanları üzmektense buraya içimdekileri kusmak yada bişeyler yazıp saçmalamak daha iyi gelecek bana.

Yavaş yavaş bu senenin önemine gelecek olursak herkese zaten söyledim ama tekrar yazmakta fayda var. Bu sene benim son şansım üniversite, istediğim gelecek ve hayallerimi gerçekleştirmek adına elimde kalan son şans. Hoş sene diyorum ama şunun şurasında kaldı 1.5 - 2 ay gibi bi süre. ÖSS geçti gitti iyi kötü bişeyler yaptım bu rahat halimle ama esas zorluk şimdi başlıyo. Evet mayıs başından beri diyorum bunların hepsini ama hala daha uygulamaya geçemedim bunları. Evet sorumsuzum genelde, evet büyümek istemiyorum, evet büyümekten korkuyorum hala ve hala çünkü büyüyünce mutsuz olmaktan korkuyorum ya da bunu şöyle dile getirirsem daha iyi olacak;

Babam gibi olmaktan korkuyorum. Aramızdaki benzerlikleri görmemde sebep oluyo buna ve her geçen sene ona biraz daha benziyorum, biraz daha hak veriyorum. Babamla çoğu kişi tanışmıştır. Dış görünüşüne rağmen ne kadar iyi davranışları olan birisi olduğunu da onunla 1-2 kere sohbet etmiş kişiler bilir fakat şu vardır ki babamın yakında zamanda hiç içinden gelerek gülümsediğini görmedim yada bi arkadaşıyla görüştüğünü duymadım. İşin özü yalnız bi insan kendisi ama şu varki şu an tanıdığım çoğu büyükten daha sorumluluk sahibi bi insan. Hoş bunun bi sebebide dedemin asker olmasından kaynaklanıyo belki ama bana göre bunun tek sebebi şu, çevresindeki insanlardan yediği kazıklar sonucunda hayatta kalması yada çökmemesi için yapması gereken buydu.

Ben bunu istemiyorum ama işte en büyük sorunda burda başlıyo zaten. Bunların hiç birini istemediğim için babamın yaptıklarının tam tersini yapmaya çalışıyorum ama işin sonunda gene aynı şeylerle karşılaşacakmışım gibi geliyo en azından bu zamana kadar olan olaylar ve başıma gelenler onu daha iyi anlamamı sağlıyo. Neden böyle davrandığını, neden hep dışardan sert gözüktüğünü, neden diğer insanlara önem vermediğini... Geleceğimle ilgili önemli konularda neden bu kadar sorumsuz olmamın yada rahat olmanın sebebi bu işte.İşte bu yüzden büyümek istemiyorum. Evet dünya toz pembe bi yer değil, gerçekler can acıtıyo ama şu varki en azından şu an kendimim ve yaptığım hiç bişeyden pişmanlık duymuyorum (LGS'ye çalışmamış olmam hariç hoş o da çalışsaydım nasıl birisi olurdum diye bi merak sadece ya neyse).

Güya 2009 senesiyle ilgili konuşacaktım ama içimdekiler nereye getirdi lafı :) Konuya gelecek olursak tekrar. Arkadaşlarımla ilgili sorun yaşadığım bi sene oldu 2009. Bunda benimde kabahatim vardı elbette sütten çıkmış ak kaşık değildim ama yinede olayların bu kadar çok büyümesi büyük ölçüde rahatsız etti beni. Belki bu rahatsızlığımı her an gösteremedim ama onun da sebebi sene içersinde yaşananlardı. Olan oldu ama artık yapabileceğim tek şey şu an arkadaşlarımla olan bağımı tekrar eski haline getirmeye çalışmak başka bir şeyde değil.

Çıtır çerez cenabetliklere gelecek olursak eğer :D Bu sene heralde üniversite stresi yada sorunsalı tepemde olmasaydı o konser senin bu konser benim tadında olacaktım. Çoğu kişiye göre kaderin küçük cilvesi olmasada bu sene çok hoş bi cilve yaptı bana. Ne zaman stresli, mutsuz, depresif yada herşeyden baymış modda olduğumda beni kendime getiren üzerimdeki sinirimi alan insan Loreena McKennitt ÖSS'den bigün önce İstanbul da konser verdi. Belki de bi daha Türkiye ye gelemiyecek olan bu insanı canlı dinleme fırsatımın elimden kaçması çıtır çerez cenabetliklerden bana en çok koyanıdır. Hoş eğer bu h.sonu için Lynx'in gazına gelip RnC'ye gidemeseydim 2. en çok koyan şey olacaktı bu bana. Hayatımda çok büyük bir yere sahip olan Linkin Park en sonunda Türkiyeye geliyo çünkü. Ortaokul yıllarımı birlikte geçirdiğim o güzel grup en sonunda geliyodu ve ben onları canlı dinleme şansına ulaşamasaydım heralde hayatımdaki 2. büyük pişmanlığım bu olacaktı*.

Bu kadar saçmalama bi gece için yeter artık bi sonraki girdide görüşmek üzere**.

*: Lynx insanına burdan beni gaza getirdiği için cidden büyük teşekkürler.
**: Super Sextra Gravity yaptığın yorumdan sonra bu kadar erken gelen yeni girdi sana armağan olsun umarım hoşuana gider okurken bebeğim.

Eh uzun bir sürenin ardından artık zamanı gelmişti

2009-07-14T23:01:00.000+03:00

Dinozorlaşmış girdilerden sonra yenilerinin ve yeni bir düzenin zamanı gelmişti.

Yeni aktiviteler ve girdilerle karşınızda olcağım efenim umarım bu değişiklik iyi gelir.

Hayırlı uğurlu olsun.

PS: Yaladım.

Solucanın Solucan Deliği Macerası

2009-01-10T08:44:00.000+02:00

Görüşmeyeli bayaa uzun zaman oldu be sevgili deliğim. Biliyorsun ben biraz maceracı bir solucanım kendi deliğime öyle sık sık geri dönmüyorum. Neyse bak şimdi dinle başımdan çok şey geçti anlatacak bir yığın şeyim var.

İlk maceramdan başlıyım en iyisi; Uzun bi süre önce yakınlarımızda dolaşan başka bir solucan deliği vardı belki hatırlarsın. Merakıma yenik düşüp içinde ne var diye bi ziyaret ediyim dedim. Yolun başı gayet güzel gözüküyordu sanki bir kız gezisine çıkmış gibiydim etraf papatya doluydu. Fakat delikte ilerlemeye devam ettikçe yol papatyalar yerini güllere bırakmaya başladı. Az daha ilerledikten sonra başka bir solucan gördüm etrafı dikenlerle kaplı "Deliğin sonuna kadar benimle gelir misin?" dedi. Bende teklifini kırmayıp kabul ettim. Fakat ilerledikçe yoldaki güller yerini sadece dikenlere bırakmaya ve daralmaya başladı. Artık her adımda dikenlerden kurtulmak iyice zor oluyodu hem etraftaki dikenler hemde solucanın üstündekiler canımı yakmaya başlamıştı. Bir süre daha bu acıya dayandıktan sonra "üzgünüm ama ben bu acıya daha fazla dayanamıyacam" diyip koşarak delikten dışarı adımımı attım. Hoş çıkarken de bir kaç güzel diken saplanmadı değil :)

Tam sana doğru gelirken başka bir delik gözüme çarptı ve uğramadan geçmek istemedim. Deliğin dışı kimyasal atıklarla doluydu. Gene merakıma yenik düşüp acaba içerde yaşayan var mıdır diye içeri daldım. Azıcık ilerledikten sonra kimyasal atıklar yüzünden yara bere içersinde başka bir solucanla karşılaştım. Ona "benimle gelir misin ?" dediğimde önce yüzünü astı çünkü hayatını sürdürdüğü bu yer ne kadar ona zarar vermiş olsa da burası onun eviydi. Fazla ısrar etmeyip deliğin dışına çıktık. Bir gün onu dışarda bekledikten sonra deliğin başında gözüktü ve "Elbette seninle gelirim" dedi.

Fark ettiğin üzere yanımda birisi daha var sevgili deliğim o şu an uyuyo ama olsun bundan sonra sana başımdan geçenleri anlatırken yalnız kalmıyacağım. Ben şimdi onun yanına uyumaya gidiyorum. Yeni bir günde görüşmek üzere.

Ne zaman akıllanıcam ben?

2008-03-30T02:10:00.000+02:00

Bazen ciddi ciddi düşünüyorum ne zaman kurtulacam bu çocuksu havamdan, ne zaman kendimi cidden 20 yaşında görebilecem diye... Artık zamanı diye düşünüyorum. Hayatımı bir düzene sokmak vs.

Ve bazen çok düşünüyorum ne zaman vaz geçicem bu ilahi aşk saçmalığından diye... Hala beni bu konuda çeken ne var diye... Esasında bu son sorunun cevabı basit insan mutlu olmak ister ve bunun içinde bazen tek çarenin aşık olmaktan geçtiğini düşünür benim gibi... AMA bu demek değildir ki ben hayatımnı her anını somurtarak geçiriyorum.

Bir de şöyle bir durum var: Arkadaşım bu kadar acı çektin ( evet biliyorum benden daha büyük acı çekenlerde var ama çok güzel bir söz geliyo aklıma bu durumlarda her insanın derdi kendine büyük..) dertli şeyler yaşadın geride bıraktın. Geçmiş olsun dedin.. ama hala niye bu inatçılık...

Geçenlerde de bu lafa çok takıldım "geçmiş olsun" genenlde hasta olduğumuz zaman söylediğimiz bir laftır ama azıcık derin anlam yüklediğinizde bu lafa size çok şey anlatabilir... Belkide hala GEÇMİŞ OLSUN! diyemediğimden hala bu haldeyim... Hala bu kadar korunmasızım sevdiğim insana karşı... Belki de bu olması gerekendir ama ben artık bunu istemiyorum. Daha doğrusu istiyorum ama beni bırakmıyacağına inandığım insan için ben bu korkuyu hissetmek istiyorum. Hissetmek istiyorumki onun benim hayatımda ne kadar büyük bir yeri olduğunu anlayabilmek ve ona bunu anlatabilmek için...

Son bir şey daha sevgili blogum ben sana ne kadar az aralıklarla uğrasamda gerçek anlamda içimi açabildiğim sensin galiba bu kadar şeyi sadece sana dökebiliyorum... Neyse fazla Em0 ayaklarına yatmadan ben bitiriyim bu entry'i burda kendine iyi bak emi... Ha ben mi? çalışırım ama bu birazcık zor olucak ben bu kafayla gitmeye devam edersem...

Haydi başbaş gelirim gene bir ara :)

Yolcu Koltuğundaki Aşklar

2008-03-08T02:31:00.001+02:00

Uzun zaman sonra tekrar birlikteyim seninle. Yaklaşık 1 aydır hiç konuşamıyoruz blogcum ama boş ver senden ne kadar uzak kalırsam yazacak o kadar çok şey buluyorum.

Öncelikle sana güzel bir haberim var 4 hafta tanıştığım bir kıza aşık oldum. Geçirdiğim son 2 hafta belkkide şu zamana kadar geçirdiğim en mutlu 2 haftadır. Tamam biliyorum blogum daha önceden de sevgilim oldu, aşık olduğum kızlar oldu ama O çok farklı bir insan kelimelerle anlatamam hiç bi şekilde onu... Hani bahsetmiştim bir ara sana Yolcu Koltuğundaki Kazalar başlığında yazmıştım. Ordaki gibi sürücümü ve aracımı buldum fakar araç birazcık hasarlı tamir etmemiz gerecek :)

Bu seferlik kısa tuttum yazıyı bi sonraki zamana artık uzuncana yazarım malum aklım başımda değil =D

zezé

Labyrinth

2008-01-14T11:33:00.000+02:00

Saat şu an itibariyle( bu cümleyi yazarken) 11:34 kısacası sabahın körü en azından benim için öyle her nekadar işe başlamış bir insan evladı olsamda bugün son tatil günüm bu haftadaki yarın gene iş başı olacak perşembeye kadar devam edecek vs vs vs... (şu an 11:36 oldu ne geç yazıyorum daha dorusu aklıma geliyo cümleler ya =D)

Her çocuğa sorulan klasik bir soru vardır "Büyüyünce ne olacan bakıyım sen?" genelde doktor, mühendis vs. bunlar klasiktir. Benim cevabım ise her zaman astronot(bir klasik daha =)) olmuştu ilk sorulduğunda ardından "beyn şavaş ucağı pilotuy olcam" a dönüştü bu. Okul başladı hala değişmedi bu isteğim taki orta sona kadar. LGS hedeleri hödöleri derken hava harp okulu tabiki yalan oldu(haliyle anadolu liseleride) düz liseye gittim. E haliyle artık büyümüş ve "beyn şavaş ucağı pilotuy olacam" diyen benliğimden kurtulmuş hayata genel olrak siyah beyaz arada yakalarsamda renkli yayını olan bir televizyon kanalı gibi görmekteydim.

ÖSSS(Öğrenci Sokup Sikme Sınavı)'deydi artık sıra e zaten ben ufaklığımdan beri babamın sayesinde bilgisayarla içiçe olan bir çocuk olduğum için "E hadi madem bilgisayarı seviyosun Bilg. Müh. olsun hedefin" hı-hı tabi olur =D össs ye girilir adı üzerinde beni yalıyıp yutup geçmiştir klasik tembel öğrenci hikayesi başımdan. ÖSSS geçildi(atlatıldı demek daha doğru sanki) "şimdi ben ne yapacağım" sorusu gündemdeydi bir sene daha össs ye hazırlık ama bu sefer farklı yoldan yada BÜ'de 1 senelik Bilg. Prog. programı. 2. seçenek seçilir 1 sene zar zor(fazla yalan ooldu zar zor orta seviye zorlukla) bitirilir sertifika alınır vs vs vs vs gerisini zaten bu yazıyı okuyacak olan çoğu kimse biliyr bu kadarını yazmam bile gereksiz oldu esasında.

Kısaca özetlemek gerekirse :

Labirentin başında şuursuzca ilerledim onun arkasından karamsar, tabiri caizse the dead end i bulma şeklinde, bir süre mantıklı düşünerek, bir sürede olduğum yerde yatarak arada 2-3 metre ilerledim ve şimdilik büyük son olarak inanın ne yaptığımı hiç mi hiç bilmiyorum. Labirentin içinde kayboldum diyebilirim sandımca çünkü bu sefer geçmişte yaptıklarımla hiç uyuşmayan şeyler yapıyorum ve bu sefer büyük finale giden yoldamıyım yoksa the dead end'e giden yoldamı bilmiyorum zaman göstericek artık...

PS: e madem bu kadar labirent dendi enter shikari labirentin sözlerini buraya yazmazsam olmaz şimdi. Buyrun burdan yakın:

Help!
The air turns black
The birds drop from the sky
This eagle has landed
I'm choking on your pride

And the walls are closing in
And you don't appreciate
That in my hands tonight
Is where your fate lies
Her face drains...

(Stand) stand up, take a bow you have
No reason to celebrate
(You're) you're lost in the labyrinth
Scream now it's not too late

Help!
The air turns black
The birds drop from the sky
This eagle has landed
I'm choking on your pride

And the walls are closing in
And you don't appreciate
That in my hands tonight
Is where your fate lies
Her face drains...

(Stand) stand up, take a bow you have
No reason to celebrate
(You're) you're lost in the labyrinth
Scream now it's not too late

Nothing seems to break the walls down
Break the walls down
Nothing seems to break the walls down
Break the walls down

We'll break the walls
We'll break the walls
We'll break the walls down

We'll break the walls (We'll break the walls)
We'll break the walls (We'll break the walls)
We'll break the walls down

[Spoken:]
Well, it looks like the end is nigh for our friends here
He's finding it hard to keep his head
Especially with his girl screaming in his ear
We've gotta ask ourselves, do they deserve this
it's a minute to make your mind up o'clock,
Speak now or forever hold your peace

Will he make it out?
I hope he makes it out
He's gonna make it out
He's gotta make it out

(Stand) stand up
(You're) you're lost
In a labyrinth

PPS(çok mu portal oldu ne) : kendisini merak ederseniz eğer bir youtube a girip enter shikari - labyrinth yazmanız yeterli o kadarı beni kasar dersin bana ulaşın ben şarkıyı gönderirim size =)

Adieu 2007

2008-01-08T23:26:00.000+02:00

Farkındayım 9 gün geç kaldım böyle bir başlık için ama enter shikari'nin adieu şarkısı olunca bu böyle bir başlık yazamadan duramadım. Hem zaten 32gündür hiç entry i yazmamışım sevgili bloguma özlemiştim kendilerini o da beni özlemiştir eminim =) Neyse bu kadar laga luga yeter bakalım şu 32 gün boyunca neler yaşamışım bi blogumla paylaşayım ^^

OK, Time For Plan B

İlk olarak yakın zamandan geçmişe doğru gideyim. Kuzenim sağolsun Enter Shikari adlı bir grupla tanıştım ve abartısız 2hafta sadece enter shikari dinledim. Bu kadar sevebileceğim hiç aklımın ucundan geçmiyodu bu grubu ama çok güzel müzik yapıyolar hatta kuzenin değişiyle "post-hardcore ve synth'i birleştiren insanın ellerinden öpeyim" %100 katılıyorum bu olguya eğer hardcore falan fişman seven varas içinizde bir dinleyin derim zararlı çıkmazsınız. Ha birde artık evde kıçının üstünde oturan arhan olmıyacak haftanın 4günü oturacak sadece 3günüede çalışacak olan bir insan var artıkın.

The Feast

Geldik en çok eğlendiğim geceye yılbaşı gecesi hiç bu kadar güleceğimi tahmin etmemiştim özellikle burdan(eğer okurlarsa tabi) mert ve can'a teşekkürlerimi iletiyorum caddebostanın aç abazaları siziiii =P Gecenin özetide şudur 4 arkadaş ben can mert ve bartu saat 23.30civarları minibüs yolunda buluşur ama eyvah kalmış yılın başına 30dk hemen caddebostana gidilmek için topuklara yüklenilir allahtan 10dk kala caddebostana ulaşmışızdır. E tamam iyi güzelde boş yer yok kafası bir milyar olan herkeş zaten 1saat önceden girmiş yılın başına neyse 10dk kala tekel bayisine girilir ama şimdi en önemli soru ile karşı karşıyadır u 4lü(orgy takımı der gibi oldu lan heh:) en sonunda tekilada karar kılınır ama kılındıktan sonrada yılınbaşı bu sefer bize girmiştir :D tabiki burda biter mi? bitmezzz. Sahile inilir tekila açılır yudum alanların midesi yanar(bartunun yanmadı nedense garip ps: tekilayı sek içiyoruz biliyorum zekiyizde:D ) tekila bitmesine yakın kafası 5351721589765216516521981128695 oln bir amca yanımıza geir ayakta durmakta zorlanan amca bize bişeyler der biz tekilayı istiyo sanırız al deriz almaz ı-ıh der bişeyler geveler ne son para istediğini anlarız elimizdeki tüm bozuklukları veririz başımızdan gitsin diyede son paramızı verdik abi deriz ama gelen cevap karşısında dumura uğramışızdır "paranız yoksa ben sizi götüreyim?" nasıl yane?!?!? dha 2sn önce bizden para istiyen amca bizi eve bırakacak neyse tekiladan bi yudum aldı bizi başbaşa bıraktı sol taraftaki gruba yazılmaya geçti. İlerliyen saatlerde caddede turlama kararı alınır ama bizim iki şaşkoloz(can ve mert) bacak aralarının derdi düşerler ve bi köşede beklerler mal mal :D ben ve bartu kopuşlarda olup gülmekten gebeririz tabi bunların hallerini gördükçe bunlar "abi gelin bi aşağıda bekliyelim biraz daha" , " hadi şimdi şurda" "abi kroların hepsi kız kaldıreyo biz neden kaldıramıyoruz" triplerine bürünmüşlerdir en son bizim kafadarları kadıköye götürtme fikrini akıllarına koyarız yürümeye başlarız caddeye doğru tam o sırada candan beklenen açıklama gelir " abi şu andan sonra yaptığım hiç bişeyi ciddiye almayın" bu şuna işarettir boku yediniz. Tabi bu sırada mert zaten çoktan kaymıştır :D en iyi fikir bunları o buz gibi havada yürütüp ayıltmaktır yolda yürürken mert hıyarı sokak lambasının tekine tekme atar lambanın ışıklarından biri iptal olur :D bunlar açılırlar taksiye binilir kadıköye gidilir. Kadıköyde sahafa uğranılır kahvelerimizi içeriz heriflerin yaptıkları saçmalıkları onlara anlatırken 1rer posta daha koparız bartuyla heleki garsonun bize hak veresiyle kopuşlar 2 ye katlanır! :D taksi tutulur evlere dağılırız ve yılın başıde geçmiştir artık.

Sorry, You're Not A Winner

Aralıkta başıma gelen bir enteresan olaya değineyim o zaman madem aralığa kadar geldik. İlk başta askıya asıldım nasıl olduysa artık bende anlamadım ne buruşturulup atıldım ne de özenle sevgi gösterilip katlanıp dolabın en güzel elbisesinin yanında yerimi aldım. Sadece askıya asıldım...

Anything Can Happen In The Next Half Hour

ve işte son... Ne zaman ne olacağını kimse kestiremez ama şöyle bişey vardır hayatta bulunduğunuz süre.teki tecrübeleriniz(xpleriniz) yeterli sayıdaysa işte o zaman genellikle ne olacağını bilebilirsiniz...

Benden bu gecelik bukadar sevgili blogum seni daha sık ziyaret etmeye çalışacam artık kendine iyi bakasın...

Yolcu Koltuğundaki Kazalar

2007-12-07T09:36:00.001+02:00

Hayat dediğimiz olay nedir doğarız, büyümeye başlarız bir zaman sonra kendi kaderimizi kendi yolmuzu çizmeye başlarız ama her yolun sonu olduğu gibi kendi yolumuzunda sonu gelir ve nokta biter. Bu yolun sonundan sonra artık başımıza ne geleceğini bilmiyoruz daha doğrusu gelecek mi bile bilmiyoruz neyse bunun şu an için bir önemi yok hem yazmak istediğim konu bunun hakkında değil hemde hala bu yolda yürüyoruz veya hareket ediyoruz demek daha doğru olur.

Değinmek istediğim nokta şu kendi yolumu nasıl görüyorum. Belki saçma gelebilir sonuçta bunu buraya yazmam garip kaçacaktır, çünkü kimsenin benim yolumla ilgili merak edicek birşeyi olduğunu sanmıyorum açıkçası neyse esas yazmak istediklerime geçiyim.

Benim için yolum şu şekildedir ben arabanın yolcu koltuğunda otururum. Sevdiğim insan arabayı kullanan kişidir ve beni evime götürecek olan kişi ama bu yolculuk sırasında sürücü ve yolcu hataları yüzünden araba kaza yapar. (Yolcu nasıl bir hata yapabilirki derseniz şöyle diyeyim sürücünün dikkatini dağıtarak.) Ardından Yolcu yoluna bir süre tek başına ve yaralı bir şekilde devam eder ama her yara gibi yolcuunda yaraları iyileşir. Bu seferde yola tek başına daha yavaş bir şekilde devam eder ta ki yeni bir araba ve sürücü bulana kadar. Eğer sürücü ve yolcu iyi anlaşırsa işte o zaman yolun sonu yani evim veaya evimiz her şeyden daha güzel gözükür ikisi içinde en kötü ihtimalle sadece yolcu için.

birde dip not:

aşağıdakileri mutlaka dinleyin..

death cab for cutie - passenger seat
alexisonfire - accidents
moneen - accidents are on purpose

Hayat Sorunsalları

2007-10-10T08:01:00.000+03:00

Herkesin elbet kendine göre sorunsalları vardır. Kiminin çok sevdiği bir insanı kaybetmesi, kiminin para sıkıntısı, kız arkadaş sorunsalı, üniversite sıkıntısı vs vs... uzar gider bu liste ve kim ne derse desin herkesin sorunsalları kendine büyüktür. Sorunsallarla ilgili yapılan en büyük hata bence sorunsalları olan kişilerin birbirleriyle sorunsallarını kapıştırması(örn: ben ne haldeyim sen biliyomusun hede hödö tamam sorunsalın büyüktür, kendini çaresiz hissediyosundur ama yinede bunu yapmamak lazım en azından ben böyle düşünüyorum) biraz saçma kalıyor fakat yinede yapacak bir şey yok sonuçta hepimiz insanız ve hepimiz bu hatayı yapabiliriz en iyisi bu kapıştırmayı bırakıp sorunsalın çözümüne gitmek en güzelidir. Peki nasıl çözülür bu sorunsallar derseniz.İşte benim sorunsal çözmedeki tarifim aşağıda yazıyor bir göz atın bence. =)

Tarifi veriyorum:

Malzemeler:

-Hayat sorunsalı bulunan bir arkadaş(kendiniz veya bir arkadaşınız)
-Hayat sorunsalınızı çözebileceğini düşündüğünüz bi arkadaşınız veya arkadaşlarınız(veya arkdaşlarınızın sorunsalını çözecekseniz kendiniz)
iç madde: arkadaşınızın(arkadaşlarınızın) bu sorunsalı daha önce yaşamış olması veya yeterli empatiyi yapabilmesi(yapabilmeniz)

Hazırlanışı(çözülüşü):

-Sorunsalı olan insan ve çözecek olan insan karşı karşıya geçer
-Sorunsalı olan insan sorunsalını(sorunsallarını) anlatır
-Çözecek olan kişi(ler) iyice dinler ve dinlerkende bu sorunu acaba ben yaşadım mı diye kendisine sorar
-Sorunsallı kişi konuşmasını bitirdikten sonra çözecek kişi(ler) yaptıkları(yaptığı) analizden sonra çözüm yolu düşünür bunları bir yandan da sorunsallı kişiye anlatırlar.
-Tüm çözüm yolları dinlenmiş ve idrak edildikten sonra sorunsallı kişi çözüm yollarından birini seçer ve onu uygulamaya başlar.

Evet tarifimiz burda bitmiştir.(en azınadn ben bu zaman kadar hep bu yöntemle arkadaşlarıma yardım ettim.) Şimdi önceden uyaracağım bir konu mevcuttur benim sorunsallarımı çözecek arkadaşım yok nasıl çözecem derseniz elinizde bir adet R-huN the Vizard mevcuttur aklınızın bir köşesine yazın bunu eğer bu yazıyı okuyorsanız. Kimse benim sorunumu çözemez diyorsanız bunda fazlasıyla yanılıyorsunuz demektir çünkü çözülemiyecek hiç bir şey yoktur bu dünyada sadece çözecek olan kişi ile karşılaşmamışsınızdır yada çözmek istemiyorsunuzdur bu bukadar basittir bu durumda. Yazıyı bitirmeden önce ufak bir tavsiye Kudret Kurtcebe'nin şizofren adlı şarkısını bulun indirin dinleyin.

paylaşmak istediğim bir kaç şey

2007-10-04T04:18:00.000+03:00

öncelikle şunu söylemek isterim sadece "dert kapısı" rolüne soyunduğum şu son zamanlarda (sevdiğim bir arkadşım tarafından söylenmiştir) sevgili blogum nasıl hissediceğimi hiç bilmiyorum açıkçası o yüzden sadece buraya yazmak istediğim bir kaç söz vardır çoğu şarkı sözüdür ama olsun hepside çok güzeldir.

1- "You break my heart into a thousand pieces and you say it's because I deserve better?" From Autumn To Ashes adlı grubun Take Her To The Music Store adlı şarkısının başında söylenen sözdür kendileri ve Dawson's Creek dizisinden alıntı bi sözdür..

2- bu maddede Bright Eyes'ın bi kaç şarkısından alıntı iyi gider:

"You said you hate my suffering
And you understood
And you’d take care of me
You'd always be there
Well where are you now?"
(halig haligh a lie haligh şarkısından)
...

"You write such pretty words
But life's no story book
Love's an excuse to get hurt
And to hurt
Do you like to hurt?
I do! I do!
Then hurt me."
(lover i dont have to love)
...

"I guess that your truth, is just the ghost of your lies
I guess your kind of truth, is just the ghost of your lies
Yeah, your kind of truth, darling, is just the ghost of your lies
I see through them all the time
So I'm pouring some whiskey, I'm gonna get drunk
Yeah, I'm pouring myself some whiskey, I'm going to get really fucking drunk
I'm pouring some whiskey right now, I'm going to get so, so drunk
That I pass out, forget your face, by the time I wake up."
(its cool we can still be friends)

3- e 3.maddeye gelmişiz artık son madde olarak yaptığım bi resmi koymak istiyorum:

bi kaç dip not:
Depresifliğin dibini vurmuş bi günümde yazılmıştır.
Semih okursan fark edeceksinki haligh haligh a kadar gittim.(ne demek istediğimi anlarsın sen)

Yo-Yo

2007-09-29T04:19:00.000+03:00

Yo-Yo bu skilltoy(Türkçesini bulamadım vallaha) hayatımın son 1 senesinde vazgeçemediğim bir parçam haline geldi. Ne zaman dışarı çıksam o yanımda yoksa eğer kendimi rahat hissedemedim belki dışarda arkadaşlarımla olmadan rahat bir oynayamıyodum. İnsanların "Kazık kadar adam hala neyle uğraşıyor yok mu işi gücü" vs vs. şeklinde düşünmesini düşünmek negatif etkiliyodu beni ama yinede yanımda olduğunu bilmek içimi rahatlatıyordu.

Neyse bunların hepsini bi kenara bırakalım öncelikle demek istediğim şu eğer kendinize yapacak bi iş arıyosanız en azından can sıkıntınızı gidermek için bence bir deneyin derim. Eğer şu an kafanızda "ula bu nedirki?" gibisinden bi soru oluştuysa öncelikle bir neler yapılıyo bu meretle diye şu linki ziyaret edebilirsin:

http://www.youtube.com/watch?v=9k5A3bwQbrM

FNG lakablı Andrew Robinson'ın 2 yıl sonra ne hale geldiğini gösteren bir vidyo.

"E peki ben bu mereti aldım diyelim hareketleri nerden öğrenecem?" dediysenizde:

http://www.mastermagic.net
http://begin2spin.com

işinizi görür ben çoğu hareketi master magicten öğrendim.

Bilgi almak için bir sürü forum mevcuttur ama şu an sadece Türkçe olarak www.yoyoist.com/forum adresi bulunmaktadır.

Ve tabi unutmadan şu an ülkemizde sadece yomega markalı yoyolar mevcuttur(en azından benim bildiğim) yeni başlıyacak arkadaşlar için yomega'nın modelleri tavsiye edilebilir ama benim tavsiyem birazcık daha para biriktirip www.yoyonation.com adresinden sipariş vermeniz olacaktır ve asla ama asla unutmayın bi kere kaptırdığınız anda kendinizi bu meretten kurtaramıyacaksınız.

İlk entry

2007-09-28T22:55:00.000+03:00

İlk defa yapacağım şeylerde her zaman zorlanmışımdır. Buda onlardan biri olacaktır büyük ihtimalle neyse konuya gireyim. Bu blog un amacı tahminimce şu olacaktır hoşuma giden şarkı sözleri, resimler, animeler ve yazdığım yazıları paylaşmak. Umarım beğenirsiniz ve memnun kalırsınız.

dip not: yazı yazmakta berbatımdır kusura bakmayın ^^