1 Ağustos 2009 Cumartesi

Hayaller kurardım ben ihtimaller denizinde

Önemli Uyarı!

Yazıyı okurken şu şarkıyı mutlaka dinleyin:




Kendimi bildim bileli hep hayal kurmuşumdur. Sırf bu sebepten dolayı kolay kolay bişeye odaklanamam ve sırf bu sebepten süper bir dikkat dağınıklığım vardı. Ha ama şimdi hayal kurmuşumdur diyorumda öyle çok uçuk hayallerim yoktu alt tarafı lightsaber'ım olduğunu hayal ederdim genelde daha çok :P Şaka bi yana cidden öyle uçuk şeyler düşünmezdim. Basit ve sıradan şeyleri düşünürdüm şu şöyle olsa nasıl olurdu bu böyle olsa nasıl olurdu. İhtimaller üzerinde gezinip dururdum. Hele birazcık daha büyünce ihtimallerin sayısı arttıkça daha fazla hayal kurmaya başladım, ama git gide şunu anladım ki hiç bişey hayal ettimiz gibi olmuyormuş.


İşte tam bu noktada da yavaş yavaş büyümeye başladım. Çok güzel bir büyüme evresi değildi bu çünkü beni mutlu eden hayallerin gerçekleşmediğini görünce üzülüyodum. Hem bu kurulan hayallerin o anki yaşla alakası vardı hem de gerçekleşmiyolardı. Fakat bir kaç olay olduki esasında bu kurulan hayallerim için azimle sıçarsam taşı delebileceğimi gördüm çoğu defa. İsteyince olduğunu anladım ama arada öyle zamanlar olduki istersem tüm benliğimle sıçıyım gerçekleşmeyen hayallerin olduğunu da gördüm. Tam bu sıralarda da kendimi genel akışa bırakmayı tercih ettim. Kurduğum hayalleri bu genel akış üzerine kurmaya başlamıştım. Ve enteresandır ki işte bu sefer işe yaramıştı bu durum hayal ettiklerim birazcık daha kolay gerçekleşmeye başladı ama gene olmuyosa olmuyo durumu genel akışa hakimdi.

Şu anda da aynen böyle bir durumdayım galiba olayları cidden akışına bırakmalıyım artık. Birazcık daha gerçekçi bakmak zorundayım olaylara. Bu benim için ne kadar zor olsada yapmak zorundayım. Aklımdayken şunu da paylaşıyım sizinle bir insan sizin istediğiniz yada istek değilde hayal ettiğiniz ihtimaller dahilinde hareket etmiyosa onu üzmemeye çalışın. Evet bunu yapmak sizin için çok zor olsada bunu yapın belki o an için üzülüceksiniz, belki ufak bir yara açılacak bir yerinizde ama unutmayın ki buraya kadar büyüklü küçüklü yaralar alarak geldik(yara almayanlarda yok değil ama o ayrı bi konu). Ve o geçmişti kapanan o büyüklü küçüklü kapanan yaralar gibi bu da kapanıcaktır. Ha elbet izi kalır ama yapacak bişey yok artık büyüdük ve bazı şeyleri kabullenmeyi öğrenmeliyiz. Tabi gene "ben istemiyorum arkadaşım böyle bişey" diyip siktiri de çekebilirsiniz hayat sizin.

Neyse artık uzun lafın kısası bu kadar uzun şeyi tek bir cümlede özetlemek gerekirse:

Hayat kimse için mükemmel değil herkesin planları, hayalleri kurdukları gibi sonuçlanmıyor, bu yüzden devam etmeyi ve bırak geçmiş olsun demeyi bilmek gerekiyor ne kadar canınız yansada...

PS: Başlıkta bir yüksek sadakat şarkısında çalıntı vardır ama yazı hazırlanırken tamamen A.C. Newman - Prophets dinlenmiştir bilginize arz ederiz.

2 yorum:

Mert Günhan dedi ki...

I don't know how or ,why or when.

I ended up in this position im in

I'm starting to feel distant again.

diye gelsin sana Eminem'in son albümünden.

deranor dedi ki...

Over your head disappears.
The noise that you'll hear ,is the crashing down of hollow years.

biraz klasik ama, evet!